Bajki Majki: „Róże w garażu” Agnieszka Tyszka

Czy kiedy obiecane wakacje w Grecji nie dochodzą do skutku, wyjazd za miasto może okazać się atrakcyjną alternatywą? Jak najbardziej, ale tylko jeśli na działce obok, w różowym garażu obrośniętym różami mieszka… no właśnie, kto? Czarownica? Bajkowa Baba Jaga? A może mało towarzyski mechanik samochodowy?

Czy to możliwe, że wszystkie czarne koty kręcące się po zaniedbanej działeczce za płotem same karmią się whiskasem? Cukierki same pojawiają się na płocie, a pod krzakami róż rosną lizaki w kolorowych papierkach?

Lato to czas zabawy i nieograniczonej fantazji. Niewiele trzeba, by stać się Indianinem, badaczką, treserką niewidzialnych tygrysów, piratem, architektem pałaców dla ślimaków, czy nowojorskim detektywem. W końcu nuda jest najlepszą przyjaciółką wyobraźni. A jeśli pozornie zwyczajnym sytuacjom tajemniczości dodadzą nie do końca wytłumaczalne szczegóły, Grecja szybko odejdzie w zapomnienie. W końcu nie każdym wakacjom towarzyszą przygody rodem z książek!

Przekonują się o tym dwie wielodzietne rodziny, w których mamy – najlepsze przyjaciółki jeszcze z czasów szkoły zakonnej – kupiły mały domek z działeczką. Sześcioro narratorów o najróżniejszych zainteresowaniach i w różnym wieku (od niemalże niemowlaka, przez rezolutne przedszkolaczki, aż po „dorosłą” i „nowoczesną” młodszą młodzież) wspólnymi siłami, choć każdy w swoim niepowtarzalnym stylu, opowie czytelnikowi o tym, co zdarzyło pewnego niesamowitego lata.

A pomogą im w tym przesympatyczne, tęczowo kolorowe ilustracje, które od czasu do czasu zajmują całe strony książeczki, a jeśli nie, to wciskają się między spory, wygodny na poczatkującego czytelnika tekst jak tylko mogą – choćby jednym ptaszkiem, kotkiem, czy ślimaczkiem.

Spakujcie do kieszeni trochę czosnku i latarkę, na szyi powieście niebieskie koraliki, a pod pachę chwyćcie pluszowego dziobaka. Tak wyposażeni otwórzcie książkę – jesteście gotowi na przygodę!

Pamiętajcie, że magia może kryć się w najzwyklejszej nawet historii. Trzeba tylko umieć ją dostrzec!

Agnieszka Tyszka, Róże w garażu, Łódź: Wydawnictwo Akapit Press, 2019, 125 s.

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa Akapit Press.

Bajki Majki: 13 książeczek o wodzie dla ochłody

Chlup do wody dla ochłody – w takie upały nie ważne, czy to nasze swojskie morze, czy egzotyczny ocean, Aquapark, czy dmuchany basenik na balkonie, stawek, jezioro, czy kałuża. Najważniejsze, żeby było mokro!

Zacznijmy więc z przytupem. „Nad morzem” to całokartonowa wyszukiwkanka, która w zabawny i totalnie odlotowy sposób pokazuje wakacyjną rzeczywistość. Bo gdyby w tłumie upalnego, nadmorskiego kurortu pojawili się nagle kosmici, to czy ktokolwiek by ich zauważył?

Autorzy podzielili ją na siedem podwójnych plansz, dzięki czemu mamy szansę przyjrzeć się praktycznie wszystkim zakamarkom typowego nadmorskiego kurortu. Do wyboru mamy kąpielisko, plażę, przekrój przez hotel, sklep z pamiątkami i muzeum morskie, lunapark oraz camping. Każde z tych miejsc jest po prostu chaotycznie przepełnione (jak to w sezonie bywa) przeróżnymi postaciami. I to nie tylko takimi, które zwykliśmy kojarzyć z nadmorskim wypoczynkiem.

Przy dłuższym oglądaniu mały czytelnik zorientuje się, że w każdym ze zilustrowanych miejsc przebywają ci sami (przesympatyczni) bohaterowie – szara myszka dzierżąca wielką walizkę, która przypłynęła na wakacje tratwą, mama szukająca zagubionego Adasia, superbohater w masce i pelerynie, syrena, fotograf wraz ze swoją modelką, którym za każdym razem jakieś natrętne zwierzę wchodzi w kadr, mól książkowy zgłębiający tajemnice w kolejnych poradnikach, poszukiwacz skarbów, muzycy, ryby, a także kosmici, kobieta uczepiona kurczowo szyi żyrafy i nawet uśmiechnięty balonik. A to tylko Ci, który najbardziej zapadli mi w pamięć. Każda z ilustracji to jeden wielki zaplątany miszmasz pełen biegających wkoło dzieci, zabawnych sytuacji, szalonych przygód i kuriozalnych połączeń.

Zakręcone, kolorowe, pełne szczegółów wakacyjne piekiełko.

Dodatkowym plusem jest absolutna pancerność tej pozycji – spokojnie można brać ją do plażowej torby, piasek i odrobina wilgoci nie stanowią dla niej zagrożenia.

Germano Zullo & Albertine, Nad morzem, Warszawa: Wydawnictwo BABARYBA, 2016, 14s .

Drugą kartonową książeczką do wyszukiwania, którą z całego serca polecamy nieco już starszym dzieciom, jest „Rafa koralowa” – przepiękna graficznie, mądra i aktywująca pozycja.

Nie zawsze łatwo jest wymyślać własne historie na postawie samych obrazków – w tym przypadku, pod rozbudowanymi ilustracjami zajmującymi mniej więcej 90% powierzchni stron mamy po trzy linijki tekstu opowiadającego historie morskich stworzeń – spieszących do wody żółwików, krewetek czyszczących morskie stworzenia z pasożytów, czy rozmnażających się koralowców.

Świetna sprawa, to interaktywność – na każdej stronie na maluszka czeka jakieś zadanie do wykonania – trzeba policzyć żółwiki, czy odszukać zagubione stworzenia. Ponadto co kilka stron czeka na dzieci propozycja pracy plastycznej (na przykład wykonania żółwika ze zużytych opakowań po słodyczach, czy jogurcie, albo rozrysowanie planu domku dla krabiej rodziny. Znajdziemy tu również sporo ciekawostek – krótki wykład o ukwiałach, czy mapa raf koralowych z pewnością przykują uwagę każdego małego (i nie tylko!) odkrywcy.

Wielką siłą „Rafy koralowej” jest humorystyczne podejście autorki. Bo każda ilustracja tętni wręcz od zabawnych „smaczków” – krab żegna umykające do wody żółwiki machając im chusteczką, wprowadzające się do muszli kraby pustelniki noszą krzesła, roślinki doniczkowe, a nawet dzieła sztuki, a część zwierząt zostało poddanych pewnej antropomorfizacji i robią do czytelnika miny (jestem fanką ostrygi wywalającej język z perłą na czubku). Jednak nie zawsze jest śmiesznie. Dzięki ekozacięciu, autorka postawiła na edukację najmłodszych i uświadamia ich jak szkodliwe dla morskich stworzeń są śmieci.

Piękna, mądra, edukacyjna i przemyślana od początku do końca. Tętniąca kolorami i biologiczną różnorodnością, inspirująca i po prostu ciekawa. Również dla rodzica.

Katarzyna Bajerowicz , Rafa koralowa, Warszawa: Wydawnictwo Nasza Księgarnia, 2018, 28 s.

„Morze. Obrazki dla maluchów” – tak samo, jak w przypadku innych książeczek z tej serii, można z niej wyciągnąć sporo informacji na temat otaczającego nas świata, które przedstawione zostały w przystępny sposób – za pomocą obrazków z prostymi scenkami. Tym razem tematem są nadmorskie wakacje: odpowiednie zachowanie na plaży i plażowe skarby, wizyta w porcie i mieszkańcy morskich głębin. Idealna do plecaka na wyjazd nad Morze Śródziemne, ale i w przypadku naszego Bałtyku nietrudno znaleźć analogie.

Émilie Beaumont, Morze. Obrazki dla maluchów, Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2017, 30 s.

Najmłodszym czytelnikom bardzo polecamy również „Poznajemy morze” – książeczki z okienkami to pewniak malucha, a i przedszkolak chętnie poświęci im dłuższą chwilę. Bardzo proste obrazki rekompensują przyjaźnie uśmiechnięci bohaterowie, a brak ciągłego tekstu pomysł na narrację opartą na ciekawostkach i prostych zadaniach dla czytelnika. Bardzo atrakcyjna forma, wytrzymałe, bezpiecznie zaokrąglone kartonowe strony w twardej oprawie i odrobina wiedzy. Ta niedroga i zmyślna propozycja pozwoli mamie wziąć w spokoju kilka minut mrożonej kawy.

Sonia Baretti, Poznajemy morze. Książeczka z klapkami i niespodziankami, Zielona Góra: Wydawnictwo Książki Dla Dzieci, 2017, 10 s.

„Ela na plaży” to jedna z czterech książeczek z Elą w roli głównej na średnim poziomie zaawansowania – średniej wielkości, już z papierowymi stronami, ale wciąż przede wszystkim obrazkowa – tekst odgrywa tu jedynie dopełniającą rolę. Sama historia nie jest szczególnie skomplikowana, ale w humorystyczny sposób prezentuje nadmorską zabawę. Ela wybrała się na plażę planując łowić ryby, jednak żadna z ryb jakoś się nie pojawia. Za to psotny krab szczypie Elę w palec próbując ją przegonić. Wobec tego dziewczynka postanawia łowić kraby. A nowo poznany kolega nauczy ją jak to robić.

Catarina Kruusval, Ela na plaży, Poznań: Wydawnictwo Zakamarki, 2008, 28 s.

„Pucio na wakacjach. Ćwiczenia wymowy dla przedszkolaków”, czyli najbardziej zaawansowana (jak na razie) część Pucia to wielka wakacyjna przygoda, która z wodnych atrakcji obejmuje nie tylko kąpiele w jeziorze, ale również skakanie przez morskie fale, tradycyjną rybę z frytkami, kupowanie pamiątek znad Bałtyku wyprodukowanych w Chinach i wspinaczkę na latarnię morską. A wszystko to okraszone ćwiczeniami wymowy. I dziecko nawet nie zauważa, że łączy przyjemne z pożytecznym.

Marta Galewska-Kustro, Joanna Kłos, Pucio na wakacjach. Ćwiczenia wymowy dla przedszkolaków, Warszawa: Wydawnictwo Nasza Księgarnia, 2018, 40 s.

„Basia i basen” to tytuł, od którego zaczęła się nasza miłość do basiowej serii. Fakt, że to pierwsza książka o takiej objętości tekstu, którą moja półtoraroczna wówczas Bobasa wysłuchała w całości, a potem zamknęła książkę, obróciła do początku i zażyczyła sobie czytania od nowa jest chyba najlepszą reklamą.

W tej części mamę zmogła choroba – na tyle poważna, że nawet nie zjadła przygotowanych przez dzieci kanapek z kremem czekoladowym! By dać jej szansę na wypoczynek i choć chwilę spokoju, tata zabiera swoje małe rozrabiaki na basen (marząc jednocześnie o małym relaksie w jacuzzi). A jak wiadomo, taka wyprawa bywa zazwyczaj kumulacją zabawnych sytuacji – od przymusowych zakupów (w końcu zawsze ktoś zapomni kąpielówek), przez niegroźne upadki aż po fascynację Basi pewnym wytatuowanym jegomościem. Bo na basenie nie sposób się nudzić – na każdym kroku czeka moc atrakcji (szczególnie, kiedy trzeba pilnować dwójki ciekawskich, nadaktywnych małolatów) i zazwyczaj brakuje już czasu na odpoczynek w bąbelkach. Ot, uroki rodzicielstwa.

Zofia Stanecka, Marianna Oklejak, Basia i basen, Warszawa: Wydawnictwo Literacki Egmont, 2017, 24 s.

„Lato Toli” – podobnie jak Basi, również Toli chyba nie musze nikomu przedstawiać. W jednym z opowiadań poświęconych mojej najulubińszej porze roku, dziewczynka wybiera się z rodzicami nad morze, gdzie poza leżakowaniem, na ręczniku, lepieniem babek z piasku, skokami przez fale i rybą z frytami czeka na nią prawdziwie detektywistyczna przygoda.
A w najnowszej książeczce o przygodach tej nad wyraz grzecznej dziewczynki, „Tola na wsi”, znajdziemy opowiadanie „Skok na bombę”, w którym poza fantastycznymi pomysłami na zabawę nad brzegiem jeziora dowiemy się co nieco na temat oswajania strachu.

Anna Włodarkiewicz, Ola Krzanowska, Lato Toli, Warszawa: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2018, 64 s.
Anna Włodarkiewicz, Ola Krzanowska, Tola na wsi, Warszawa: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2018, 56 s.

„Mama Mu na zjeżdżalni” – Mama Mu zupełnie nie przejmuje się faktem, że coś może być „nie dla krów”. Szczególnie, jeśli oznacza to dobrą zabawę, bo wtedy nawet cztery nogi, ogon i kopyta nie mogą być przecież ograniczeniem. Pełna energii i radości czerpanej z małych, przyziemnych przyjemności opowieść niesie nie tylko ochłodę, ale i sporą mądrego przesłania. Niezwykła bohaterka udowadnia czytelnikom, że to nic złego odczuwać niepokój stojąc na szczycie stromej zjeżdżalni (nawet, jeśli zjazd jest czymś, czego bardzo pragniemy!). I że nawet jeśli coś się nieumyślnie zepsuje, to nie ma co załamywać rąk i nadmiernie się obwiniać – lepiej spróbować naprawić szkodę.

Jujja Wieslander, Sven Nordqvist, Mama Mu na zjeżdżalni, Poznań: Wydawnictwo Zakamarki, 2019, 28 s.

„Tajemnice oceanu” to prawdziwa gratka dla małych ciekawskich mających zawsze przynajmniej sto pytań na minutę. Podczas wakacji na plaży mogą zgłębiać tajemnice morskich odmętów wraz z przesympatycznym Żółwikiem okularnikiem. Jaka ryba jest najszybsza w oceanie? Kto myje zęby rekinowi? Jak najeżki reagują na stresujące sytuacje i czym jest pokryte ciało błazenka dla ochrony przed ukwiałami? Odpowiedź na te i inne pytania można odnaleźć w tym uroczo ilustrowanym picturebooku.

Anna Sobich-Kamińska, Monika Filipina, Tajemnice oceanu, Warszawa: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2017, 32 s.

 „Trzymaj mnie mocno” – Rewelacyjne ilustracje, przekochany tekst i mądre przesłanie. Jedna z moich ulubionych pozycji w mojeczkowej biblioteczce.

Przede wszystkim jest przepiękna. Puchate wyderki, nasycone granaty, błękity i turkusy morskich głębin i biel piany skrząca się w słońcu. Cudo, prawdziwa uczta dla oczu.

Drugim, co rzuca się w oczy są przeuroczy bohaterowie – wyderki chciałoby się wyprzytulać jeszcze przed rozpoczęciem lektury (szczególnie kiedy mama już dobrze wyczochra swoją córeczkę). A łączące ich relacje napełnią wzruszeniem serce największego twardziela – pełna troski miłość macierzyńska, pełna oddania przyjaźń i poczucie wspólnoty w przypadku zagrożenia.

I na koniec historia z kochanym przesłaniem. O tym, że ta opowieść pełna jest przytulanek nie trzeba nawet pisać. Ale jest w niej również ciekawość świata, wzajemne wsparcie, chwila grozy, odwaga i poświęcenie. I przyjaźń, która przetrwa największy nawet sztorm. I chociaż treść nie jest rymowana, czyta się ją równie płynnie, co pozostałe książki z tej serii, a fabuła tej, niedługiej przecież, książeczki wciąga od pierwszej strony.

Ciepła, sympatyczna, podnosząca na duchu książka nadająca się idealnie na wieczorne przytulanie. W dodatku w imponującej oprawie wizualnej.

Jane Chapman, Trzymaj mnie mocno, Warszawa: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2018, 32 s.

I na koniec super gadżet, czyli Pop-up book z Tigera – bardziej w sumie zabawka, niż książka, ale z efektem wow. Nie uświadczymy tu ani słowa, obrazki są proste i utrzymane w bardzo specyficznym stylu. To tak naprawdę 6 trójwymiarowych obrazków o podmorskiej tematyce, poruszających się podczas przewracania stron. Mamy więc płynącego żółwia, ośmiornicę machającą mackami, czy wyskakujące z wody delfiny. Dość delikatna konstrukcja dająca świetny efekt za naprawdę niewielkie pieniądze.

Bajki Majki: „Mama Mu na zjeżdżalni” Jujja Wieslander, Sven Nordqvist

Jak ten czas leci! Dopiero co radości dostarczał nam widok krowy zjeżdżającej na sankach, a już moja Majka chichra na widok Mamy Mu wpadającej z pluskiem do jeziora.

Nie ma co ukrywać – uwielbiamy tą krowę! I staramy się brać z niej przykład. Bo Mama Mu zupełnie nie przejmuje się faktem, że coś może być „nie dla krów”. Szczególnie, jeśli oznacza to dobrą zabawę, bo wtedy nawet cztery nogi, ogon i kopyta nie mogą być przecież ograniczeniem. Jak zwykle bezbłędnie radzi sobie ze zrzędliwym Panem Wroną i jego nastroszonym głosem rozsądku, który, delikatnie podpuszczony, jest świetnym kompanem psot.

Pełna energii i radości czerpanej z małych, przyziemnych przyjemności opowieść niesie nie tylko ochłodę, ale i sporą mądrego przesłania. Niezwykła bohaterka udowadnia czytelnikom, że to nic złego odczuwać niepokój stojąc na szczycie stromej zjeżdżalni (nawet, jeśli zjazd jest czymś, czego bardzo pragniemy!). I że nawet jeśli coś się nieumyślnie zepsuje, to nie ma co załamywać rąk i nadmiernie się obwiniać – lepiej spróbować naprawić szkodę. A czasami najprostsze rozwiązania bywają najskuteczniejsze.

Zawsze chętna do próbowania nowych rzeczy oaza cierpliwości z głową pełną pomysłów – Mama Mu jest super! Prawie tak super, jak wodne zjeżdżalnie w samym środku upalnego dnia na plaży.

Mam nadzieję, że w tym roku lato będzie dla nas bardziej łaskawe, niż zima i chociaż nad wodą trochę poszalejemy. Bo ta nowość otworzyła u nas sezon na książki o morzu i wodzie, a takie lektury potrafią narobić wielkiego apetytu przed wakacjami. Upały, przybywajcie!

Jujja Wieslander, Sven Nordqvist, Mama Mu na zjeżdżalni, Poznań: Wydawnictwo Zakamarki, 2019, 28 s.

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa Zakamarki.

Bajki Majki: „Nad morzem” Germano Zullo & Albertine

Nareszcie doczekałam się momentu, w którym moje dziecię zaczęło wykazywać zainteresowanie książeczkami składającymi się wyłącznie z rozbudowanych, pełnych szczegółów ilustracji. Dotychczas Majka wybierała raczej pozycje, w których każdy element został wyraźnie i czytelnie wyeksponowany, a wszystkie bardziej skomplikowane kompozycje, zamiast wzbudzać ciekawość, szybko ją nudziły.

A tu nagle niespodzianka – z okazji zmiany pogody na prawdziwie letnią (w końcu!), wyjęłam z majoregału „Nad morzem”, który wraz z drugą, zimową częścią  czeka na swój moment już prawie rok. I tym razem Bobasa chwyciła bakcyla. Szczególnie, że morskie klimaty od zawsze cieszą się u nas szczególnym powodzeniem (w końcu mieszkanie w Gdańsku zobowiązuje).

Od razu ostrzegam, że ta książka jest po prostu szalona. I jednocześnie wypełniona rewelacyjnymi ilustracjami aż po same brzegi. Składa się z się z grubych i wytrzymałych całokartonowych stron formatu A4, które autorzy podzielili ją na siedem podwójnych plansz, dzięki czemu mamy szansę przyjrzeć się praktycznie wszystkim zakamarkom typowego nadmorskiego kurortu. Do wyboru mamy kąpielisko, plażę, przekrój przez hotel, sklep z pamiątkami i muzeum morskie, lunapark oraz camping. Każde z tych miejsc jest po prostu chaotycznie przepełnione (jak to w sezonie bywa) przeróżnymi postaciami. I to nie tylko takimi, które zwykliśmy kojarzyć z nadmorskim wypoczynkiem.

Przy dłuższym oglądaniu mały czytelnik zorientuje się, że w każdym ze zilustrowanych miejsc przebywają ci sami (przesympatyczni) bohaterowie – szara myszka dzierżąca wielką walizkę, która przypłynęła na wakacje tratwą, mama szukająca zagubionego Adasia, superbohater w masce i pelerynie, syrena, fotograf wraz ze swoją modelką, którym za każdym razem jakieś natrętne zwierzę wchodzi w kadr, mól książkowy zgłębiający tajemnice w kolejnych poradnikach, poszukiwacz skarbów, muzycy, ryby, a także kosmici, kobieta uczepiona kurczowo szyi żyrafy i nawet uśmiechnięty balonik. A to tylko Ci, który najbardziej zapadli mi w pamięć. Każda z ilustracji to jeden wielki zaplątany miszmasz pełen biegających wkoło dzieci, zabawnych sytuacji, szalonych przygód i kuriozalnych połączeń. Do pełnego obrazu klasycznych wakacji nad Bałtykiem (i pewnie nad każdym innym morzem na świecie) brakuje chyba tylko parawanów i pirackich gadżetów :D

Już samo wyszukiwanie ulubionych postaci na każdym z obrazków zapewni spokojnie kilkadziesiąt minut zabawy (swoją drogą to genialny trening spostrzegawczości i skupiania uwagi), a co dopiero kiedy zaczniemy wymyślać historie do każdej scenki? Możemy oglądać każdą plansze osobno albo wybrać jednego z bohaterów i śledzić jego losy (i, co najważniejsze, wszystko dobrze sie kończy!). A że ilustracje są pełne ruchu, humorystyczne i niesamowicie zaskakujące, nie pozwolą się nudzić ani dziecku, ani dorosłemu. Szczególnie, że książka jest naprawdę nie do zdarcia i można zabrać ją ze sobą absolutnie wszędzie (jeśli tylko ma się odpowiednio dużą torebkę, ale to już chyba cecha charakterystyczna każdej matki, że chodzi objuczona jak wielbłąd) – była już z nami na plaży (i w morzu!), w jednej torbie z mokrymi ręcznikami i rozciapcianym jedzeniem, czytaliśmy ją w restauracji w trakcie obiadu, na kilku wózkowych spacerach i w aucie. Jest superwytrzymała, stosunkowo lekka (choć spora), wygodna do oglądania nawet w trudnych warunkach, a zaokrąglone rogi zapewniają bezpieczne korzystanie nawet tym najbardziej podekscytowanym dzieciom.

Zachęca do snucia historii i wspólnego zgłębiania tajemnic, intryguje, bawi i zaskakuje na każdym kroku. Co jej nie otworzę, zawsze zauważę coś nowego. A przecież jestem już zupełnie dorosła i mam pewne doświadczenie w oglądaniu obraz(k)ów.

Zakręcone, kolorowe, pełne szczegółów wakacyjne piekiełko. Któż chciałby z tego zrezygnować? My na pewno nie, więc bardzo polecamy i tym mieszkającym nad morzem, i wczasowiczom, i wszystkim tęskniącym za letnimi klimatami. Ta książka to rewelacja, wakacyjny must have małego mola książkowego.

Germano Zullo & Albertine, Nad morzem, Warszawa: Wydawnictwo BABARYBA, 2016, 14 (wypełnionych wakacyjnym szaleństwem) stron.